Frankrijk en chômage

Frankrijk en ‘le chômage’

Frankrijk en chômage

Als je in Zuid Frankrijk woont, ontkom je er niet aan: le chômage. In de Languedoc Roussillon, de regio waar ik woon, ligt het percentage van werklozen op zo ongeveer 13% (!). Toch is dit percentage afgelopen jaren juist afgenomen. Het is natuurlijk vervelend dat er zo weinig werk is, maar in deze blog wil ik het graag hebben over het fenomeen van ‘chômage’. Want geloof me, dit systeem is voor een Nederlander incroyable. Ik vertel je graag waarom en ook waarom Frankrijk en chômage onafscheidelijk zijn. Allons-y.

Wat is chômage ?

Een tijdje terug deden we apéro op een terras met vrienden en vrienden van vrienden. Gezellig. Na een aantal wijntjes kwam ter sprake wat iedereen nou eigenlijk in het dagelijks leven deed. De uitkomst was hilarisch en typisch voor Montpellier: vijf van de acht personen waren ‘chômeur’ of ‘futur-chômeur’. Maar wat houdt chômage nou eigenlijk precies in? Chômage kan simpelweg worden vergeleken met de Nederlandse werkloosheidswet. Heb je geen werk meer, dan ontvang je een uitkering naar gelang de periode dat je gewerkt hebt. In die zin lijkt het systeem wel een beetje op hoe het werkt in Nederland. Toch is Frankrijk en chômage toch wel een speciale combinatie. Als Nederlandse viel ik namelijk van de ene verbazing in de andere.

Een positie vol privileges

Frankrijk en chômage

Frankrijk en chômage is zo bijzonder omdat het je een positie vol privileges geeft. Als je chômage hebt, heb je namelijk automatisch recht op een heleboel voordelen. Zo krijg je korting bij de opera, op concerttickets en soms ook bij welzijnswerkers zoals masseurs of kappers. Maar dat is niet het enige. Als je chômage hebt, kun je gewoon 3 weken per werkeloosheidsjaar op vakantie gaan en ‘doorbetaald’ worden. Stel je voor. Ik zelf had op een gegeven moment ook chômage. Kom ik op het kantoor, is het eerste wat de conseiller zegt: ‘Wil je niet 3 weken op vakantie?’ Maar er is nog meer. Ik had 5 maanden gewerkt en had door mijn ‘statut’ als chômeur ook recht op X aantal euro’s opleidingsgeld. Dus betaalde Pôle Emploi (het Franse UWV) netjes een flink bedrag aan cursussen voor mij aan een speciaal opleidingsinstituut. Een kennis van mij heeft dit gebruikt om zijn rijbewijs te halen. Als Nederlander voelt dit een beetje ongemakkelijk. En weet je dat het nog gekker kan? Om de werkeloosheid in de regio terug te dringen, financieren instanties samen met Pôle Emploi complete opleidingen van een jaar of soms zelfs nog langer. Op die manier lijkt het of er minder werkeloosheid in de regio is. Snap je ook meteen waarom het werkloosheidscijfer afgelopen jaren gedaald is.

Sociaal Frankrijk

Overigens is het niet heel makkelijk om direct de status als chômeur te krijgen. Heb je een vast contract en je neemt ontslag, dan kan je fluiten naar je chômage. Veel mensen weten dan ook handige trucjes om ervoor te zorgen dat hun werknemer hen ontslaat. Met losse contracten gaat het allemaal wat handiger. Toch zijn vaste contracten, CDI’s genaamd, de heilige graal om te hebben. Nadeel van al deze privileges is natuurlijk dat je je scheel betaalt aan belasting als je wel werkt. Toch merk ik in mijn omgeving weinig animo om het systeem te veranderen. Als je voorzichtig zegt dat het systeem toch niet heel goed voor de economie is, kun je altijd rekenen op een gloedvol en gepassioneerd betoog. Ik voel altijd enige trots op het chômage systeem. Mensen zijn er trots op dat ze hun medemens zonder werk niet op straat laten staan. Wat dat betreft is Frankrijk zo’n sociaal land. Echter begrijpen zal ik het wel nooit. Je weet toch, ik zal altijd Nederlandse blijven.

Frankrijk en buikgriep

Vorige week had ik buikgriep. O la la, wat een ellende. Niet de buikgriep zelf (al is dat natuurlijk nooit leuk), maar ziek zijn in Frankrijk. Dat is namelijk best wel een dingetje.

Want wat doe jij als je buikgriep hebt? Juist, je gaat naar huis, slapen of in je bed liggen zodat je zo snel mogelijk weer opknapt. Nou vergeet het maar hierzo. Je moet zo snel mogelijk naar de dokter want je hebt impérativement medicijnen nodig én een justificatif want je werkgever of universiteit vraagt dat, zodat je kan aantonen dat je echt ziek bent.

Verder lezen “Frankrijk en buikgriep”

Frankrijk en “les papiers” – Drie nuttige tips

Iedereen die zaken doet in Frankrijk krijgt er mee te maken, de “administration française”. Zo kreeg ik op mijn eerste werkdag een stapel van 4 centimeter aan formulieren om te tekenen: Contract, consignes de travail en mutuelles natuurlijk, maar ook verzekeringen in het genre van “stel dat je ooit kinderen krijgt en je mocht komen te overlijden, dan zorgt deze instantie ervoor dat je kinderen toch nog kunnen studeren”. O ja, natuurlijk! Niet nodig om alle clichés en stereotypen hierover nogmaals te bespreken. Belangrijker is: hoe ga je met je frustratie om? Hier wat nuttige tips.

Verder lezen “Frankrijk en “les papiers” – Drie nuttige tips”

Frankrijk en eten

Illustratie: La flore et la faune

Gisteren was het weer zover. Zo’n momentje dat je denkt, “Frankrijk en eten… echt anders!”. Mijn huisgenootje had een goede “comté” kaas gescoord en ik mocht proeven. Toen ik random een stukje afsneed, keek ze me geschokt aan : “Kaas afsnijden gaat hier niet n’importe comment, Corianne”. Oei.

Verder lezen “Frankrijk en eten”

Levensgenieters of serieuze business partners?

Afbeeldingsresultaat voor france and business
Bron: Leading EDGE

Het beeld van de Franse economie heeft veel te lijden in het buitenland. Of het nu waar is of niet, we kennen allemaal het beeld van een log, bureaucratisch bestuurd economisch systeem. Een land waar het bijna onmogelijk is om te ondernemen. Deze negatieve beelden zijn juist nu verre van wenselijk. Immers, volgens Macron, zullen buitenlandse investeringen de Franse economie voor een groot gedeelte uit de crisis moeten trekken. Wat doet de Franse overheid om dit negatieve imago te veranderen?

Verder lezen “Levensgenieters of serieuze business partners?”